//////

MOC WPŁYWU

Nie zmniejsza to mocy wpływu, jaki mogą mieć cele ukierun­kowujące praktykę edukacyjną, bo wartości są w stanie oddziaływać na praktykę równie dobrze z zewnątrz. Hirst odrzuca naukowe podejście do teorii edukacyjnej, ale nie jest to uzasadnione tym, że podejście takie nie uwzględnia wartości i celów, które są konieczne dla nadania kierunku praktyce edukacyj­nej. Odrzucenie naukowego podejścia do teorii edukacyjnej jest raczej związa­ne jego sposobem pojmowania relacji między celami a środkami. Hirst musi mieć zdecydowany pogląd na temat tego, co oznacza głoszenie, że cele i środki „nie są zasadniczo oddzielone”, jeśli decyduje się z tego uczynić podstawę swojej koncepcji teorii edukacyjnej. Aby ten pogląd stworzył tego rodzaju podstawę, trzeba uwzględnić, że dla Hirsta relacja między celami a środkami jest stosunkiem logicznym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *