//////

STOSUNEK DO PRZESZŁOŚCI

Po czwarte — zmienia się też wyraźnie w Związku Radzieckim stosunek do odleglejszej przeszłości, do rodzimego i obcego dziedzictwa. Po dziesięciole­ciach milczenia wydobywany jest na światło dzienne dorobek rosyjskiej awangardy lat dwudziestych, muzyka Aleksandra Mosołowa, Gawriła Popo­wa, Artura Lourićgo, Nikołaja Rosławca, Jefima Gołyszewa – i okazuje się, że jest to muzyka wspaniała. Dostrzega się wydamy wzrost zainteresowania rodzimą muzyką dawną, z epoki przed Glinką – twórczością Bortnianskiego, Fomina, Bieriezowskiego:  coraz częściej można ją usłyszeć w salach koncer­towych, coraz obficiej nagrywa się ją na płyty, ukazuje się coraz więcej jej poświęconych książek – ostatnio np. Russkaja muzyka XVIII wieka Mariny Ricariewej oraz dwie pozycje Konstantina Kowalowa: Głagoł tainstwiennyj… i biografia Bortnianskiego w znanej, założonej jeszcze przez Gorkiego serii Żyzń zamieczatielnych ludiej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *